بازنشسته:
باهمتم به قدر قفس مي پرم هنوز
پرواز زندگي است ، براين باورم هنوز
شاهين سالخورده و بازِ نشسته ام
بال ِ خيال و اوج ِ نشاط آورم هنوز
گفتي كه فصل ِ تيز بالي ها گذشته است
در فصل ِ پير باليم عاشق ترم هنوز
هر بامداد آسمان با من به گفتگو است
مي رويد از لطافش نيلوفرم هنوز
تا با فلق گداختم قير ِ شبانه را
گل مي دهدجوانهً شعر ِ ترم هنوز
مشت ِ من است و سختي ِ سندان ِ روزگار
پژواك ِ بانگ ِ كاوهً آهنگرم هنوز
مائيم و كوله بار و گذرگاه ِ خاطرات
صد كاروان نشسته بر خاكسترم هنوز
اي يادمان ِ سركش ِ پرواز هاي سبز
جاري است شعر بال تو، در دفترم هنوز
83/7/25 تهران - لواسان