معلم

آئینهً اندیشه نمایی تو معلم
بخشنده ترین بعد ِ خدایی تو معلم

در رهگذر ِ شب زدگان مشعل ِ نوری
بر گمشدگان ً راهنمایی تو معلم

از طایفهً علمی و از مردم ِ ایثار
افرشتهً بی چون وچرایی تو معلم

بر لوح ِ سخن سنجی ِ تو حرف ِ کجی نیست
عاری ز ِ کژی ها و خطایی تو معلم

ما کودک ِ کم تجربهً طالب ِ علمیم
بر چشم ِ طلب پرده گشایی تو معلم

در حافظهً زیرک ِ دیروز ِ زمانه
جاوید ترین رمز بقایی تو معلم

ای مالک ِ گنج ِ هنر و دانش و تقوا
ازتهمت ِ ایام رهایی تو معلم

بر خامشی ِ نان صفت ِ نسل ِ حقارت
آزاده ترین بانگ ِ رسایی تو معلم

معمار مرمتگر ِ اذهان ِ کج اندیش
کج بین شدگان را تو دوایی تو معلم

چونت بسرایم که سزاوار ِ تو باشد
کان ِ کرم و کاخ ِ صفایی تو معلم

12/2/85

٬ بوی سبزه ٬ بوی خاک
شاخه های شسته ٬ باران خورده ٬ پاک٬
آسمان آبی و ابر سپيد ٬
برگ های سبز بيد ٬
عطر نرگس ٬ رقص باد ٬
نغمه شوق پرستو های شاد ٬
خلوت گرم کبوتر های مست ٬
نرم نرمک می رسد اينک بهار ٬
خوش به حال روزگار *
خوش به حال چشمه ها و دشت ها ٬
خوش به حال دانه ها و سبزه ها ٬
خوش به حال غنچه های نيمه باز ٬
خوش به حال جام لبريز از شراب ٬
خوش به حال آفتاب *
ای دل من ٬ گر چه در اين روزگار
جامه رنگين نمی پوشی به کام ٬
باده رنگين نمی نوشی ز جام ٬
نقل و سبزه در ميان سفره نيست ٬
جامت از آن می که می بايد تهی است ٬
ای دريغ از تو اگر چون گل نرقصی با نسيم ٬
ای دريغ ازمن اگر مستم نسازد آفتاب ٬
ای دريغ از ما اگر کامی نگيريم از بهار !
گر نکوبی شيشه غم را به سنگ ٬
هفت رنگش می شود هفتاد رنگ ! *
: فريدون مشيری