**

صدای ِ همیشه ای

در دامنهً زبان بریدگان !

کودکان ِ هزار تقویم ِ نیامده ،

حسرت به خواب هایی می برند

که تو در بیداری می دیدی !

طلیعهً همیشهً بامدادی !

کلامت به رنگ ِ سپده دمان است

و عاشقان

در سایهً عظیم ِ تو آفتاب می گیرند !

با من بگو !

مرداد ِ بی بامداد را چگونه تاب آریم ؟ .
sanjabi.persianblog.com

در جواني پدر به من مي گفت

سَر ، سَرير ِ شعور و آگاهي است

چون صريرش به گوش ِ جان ننشست

بر كُلاهم كبوتر ِ چاهي است

**

مادر
كه گفته است دلم باز در هواي ِ تو نيست
مگر تمام ِ وجودم فقط براي ِ تو نيست

چرا هميشه صدا مي زني مرا ؟ مادر !
مگر تپيدن ِ قلبم همان صداي ِ تو نيست ؟

ترانه ها همه زيباست مادرم ، امّا
ترانه اي به قشنگي ِ لاي لاي ِ تو نيست

سعادت ِ من ِ فرزند از كرامت ِ توست
مگر سعادت ِ فرزند از دعاي ِ تونيست ؟

ببخش كودك ِ خود ، تا خدا ببخشايد
مگر رضاي ِ خداوند در رضاي ِ تو نيست ؟

به از بهشت ، مگر خلقتي خدا دارد ؟
مگر بهشت ِ خداوند زير ِ پاي ِ تو نيست ؟

تويي خداي ِ من ! اي هستي ا م ز ِ هستي ِ تو !
مگر كه خالق ِ تو ، مادرم ! خداي ِ تو نيست ؟

نمرده اي تو ! چرا ؟ چون خدا نمي ميرد
بقاي ِ عشق و محبت مگر بقاي ِ تو نيست ؟

به كاينات به ( كيوان ) تو آبرو دادي
حديث ِ عاطفه ، حرفي بجز وفاي ِ تو نيست

مرتضي كيوان هاشمي