پائيز
رنگين كمان ِ برگها ، خورشيد پاره است
درياچه ميزبان ِ شب ِ پُر ستاره است

كي مي رسي عزيز ِ سفر كرده با بهار
پائيز ِ برگ ريز بهاري دوباره است

ِاستاده ام به درگه ِ شبهاي ِ دير پاي
با مشعلي كه بر شب ِ هجران شراره است

اي بامداد ِ هر شب ِ رويا پريش ِ من
بي تو تمام خواب هايم نيمه كاره است

از سنگلاخ ِ فتنه گذشتم به پاي ِ شوق
شرح ِ هزار تاول ِ من مرگ ِ خاره است

آزردم از تداوم ِ خاكستري شدن
طيف ِ سپيد ِ ديدنت ، درگاه چاره است

ما بانيان ِ بستر ِ روزان ِ روشنيم
شب از نگاه ِ روشن ما هيچ كاره است

آغوش ِ مام ِ ميهن و ديدار ِ آشنا
ارزانيت كه در مثل عمر ِ دوباره است

آبان 86

ياد ِ تو
ياد ِ تو خاطره انگيز تر از پائيز است
كوچه از ياد ِ هماوائي ِ تو لبريز است

گر چه طي شد شب و روزي كه به بازيچه گذشت
باز مهتاب و شب و زنجره شور انگيز است

شب ِ رويائيي ِ شادي وش ِ پُر حادثه مان
پشت ِ پلك ِ شب ِ هر واقعه رويا خيز است

مي روي خوش برسي ، من ز ِ تو مشتاق ترم
چشم ِ اميد ِ دلم روشن و بي پر هيز است

بلخ تا قوبيه را يكشبه ، پيوند زدي
شمس ِ روشنگر ِ تو شعر ِ تر ِ تبريز است

همرهت مُهر ِ عبادت زده بر پيشاني
كوله بارش پُر ِ از سجدهً شُكر آميز است

دست ِ خالي ِ غزلواره ً ما را بفشار
كاخ ِ كيخسرو و سي لحن ِ خوش ِ پرويز است

چو رسيدي به سلامت مبر از ياد مرا
اي كه پايت به ركاب ِ َقدر ِ شبديز است

86/7/27

tehran - lavasan

پائيز

رگ ِ برگ آز ستم ِ باد ي خزان ، مي گسلد
باد ِ پاوي به تلخي رگ ِ جان ، مي گسلد
شاخه يكپارچه در پنجهً باد
كوچه انباشته از تودهً برگ
عابري مي گذرد از سر ِ كوچه به شتاب
زندگي با گذر از جوي زمان ، مي گسلد
كانادا - ساسكاتون
2007

نگفتم روزه بسياري نپايد

رياضت بگذرد سختي سرآيد

پس از دشواري اسانيست ناچار

وليكن آدمي را صبر بايد

رخ از ما تا به كي پنهان كند عيد

هلال انك به ابرو مي نمايد

سرابستان در اين موسم چه بنديد

د رش بگشاي تا دل برگشايد

غلامان را بگو تا عود سوزند

كنيزك را بگو تا مشك سايد

كه پندارم نگار سروبالا

دراين دم تهنينت گويان درآيد

سواران حلقه بربودند و آن شوخ

هنوز از حلقه ها دل مي ربايد

چويار اندر حديث آيد به مجلس

مغني را بگو تا كم سر ايد

كه شعر اندر چنين مجلس نگنجد

بلي گر گفته سعدي است شايد

The most beautiful rainbow

As we grow up, we learn that even the one person that

wasn't supposed to ever let you down probably will. You

will have your heart broken probably more than once and

it's harder every time. You'll break hearts too, so

remember how it felt when yours was broken. You'll fight

with your best friend. You'll blame a new love for things

an old one did. You'll cry because time is passing too fast,

and you'll eventually lose someone you love. So take too

many pictures, laugh too much, and love like you've never

been hurt because every sixty seconds you spend upset

is a minute of happiness you'll never get back. Don't be

afraid that your life will end, be afraid that it will never begin.