اسفند ماه

اسفند ماه

مژدهً پاشی دن سرما ، بهار - صبح ِ سپید ِ شب ِ یلدا ، بهار
خواب ِ زمستان چو پریشان شود - می بردم باز به رویا ، بهار
جرعه ای از جام ِ اقاقی بده - تا بچمد سبز و فریبا ، بهار
تا برسد بوی ِ گل و رقص ِ برگ - بسته کمر قامت ِ رعنا ، بهار
از پس ِ سرما و خزان سرزده - موسم گل ، ترد و توانا ، بهار
باغ شکوفا شد و بر شاخه ها - تاج شکوفه زده زیبا ، بهار
می چکد از چشمهً البرز کوه - پونهً نو رسته به صحرا ، بهار
رنگ ِ پر ِ روشن پروانه ها - می بردم تا بکجا تا ، بهار
دیده به دیدار ِ چمن تازه شد - برده دلم را به تماشا ، بهار
کیست پس ُ پرده ؟ که بادست ِ او - پرده برانداخت ز ِ سیما ، بهار
کیست که صورتگر گلها شده است ؟ - کلک اهورای ِ هنر ؟ یا بهار ؟
شمه ای از زاز زمین بار گوی - طبع ِ مرا سبز بیارا ، بهار
واژهً نوبر شده <واکویه ها> - از دم ِ جانبخش ِ مسیحا ، بهار
تا که سیه مست شود فرودین - داده به بستان می ِ صحبا بهار
اسفند هشتادو شش