.دختران ِ بهار

.
دختران بهار

مي نشينم كنار ِ پنجره ام، ديده ام از بهار سرشار است
نسترن هاي ِ گل به سر كرده ، زيور ِ نرده ها و ديوار است

رُز ِ زيباي ِ زرد ِ ليمويي همچو پروانه ها پر افشانده
سُرخ رُز هاي ِ مخملين حتّي خود بهار ِ نوي دگربار است

گُل ِ سُرخ ِ نشسته بر سر ِ راه اطلسي را گرفته در آغوش
طرز ِ تلفيق ِ اين دو عطر آگين ، صد هزار آفرين سزاوار است

گُل ِ ميمون گُل ِ هميشه بهار زنبق و جعفري و شمعداني
نرگِس و لاله و شقايق ِ سُرخ بازهم بي شمار و بسيار است

بركهً آب و چشمهً جوشان خاطره پرور و خيال انگيز
در طراوت سَراي ِ گُل آذين دست ِ گلكار ِ چامه در كار است

كوچه را شُسته نم نم ِ باران نفس ِ سبزه ها گلاب زده
به فرا خوان ِ دختران ِ بهار كلبه چشم انتظار ِ ديدار است

تكيه گاه ِ اقامتم ورجين ، ساكن ِ پايه هاي ِالبرزم
نام ِ بلوار حرفهً پيشين ، سومين كوچه اي كه ، گلنار است

پيش ِ چشم ِ هميشه شاعر ِ تو، دفتري از تبار ِ شبنم و گل
پيش ِ چشم ِ هميشه عاشق ِ من سروِ نازي كه محو ِ گيتار است

ارديبهشت 89
تهران – لواسان