سقف های چوبی

سقف های چوبی

زیر سقف چوبی هم غول سرما را شکستیم

رنج کوتاهی روز و طول شب ها را شکستیم

شادمانی را به مهمانی دل همان نشانده

حرف دل واگویه کرده ؛ کوه غمها را شکستیم

بازبان شعر گفتیم  ؛  همزبانیها   شنفتیم

ترس یخبندان و بیم مرد تنها را شکستیم

از وطن گفتیم و یاد و یادمان های گذشته

بغضهای پینه بسته در گلومان را شکستیم

پایکوب بزمان شد  ؛ هر پلیدی ؛ هر پلشتی

طرد و تنها  بودن ؛ این زشتی بی جا را شکستیم

با گپ و گفت صمیمی ؛ پیش یاران قدیمی

سفره ها را تازه  تر ؛ طعم غذاها را شکستیم

لحظه های بیقراری ؛ عکسهای ؛ یادگاری

یاد ها را قاب کرده ؛ دست یغما را شکستیم

دست ها را مهربانتر  ؛  با صمیمیت  فشرده

زیر چتر همدلی ها  درد  دلها را  شکستیم

آسمان   آبی   شعر