بدرقه.

.

خون ِ حورا در رگ ِ تو جاری است

خُلق و خویت رسم ِ زن سالاری است

نرم گوی و مهربان و ساده ای

صولت ِ سرو ِ بپا استاده ای

مخمل ِ حرفت لطافت  بافته

پرنیان پوش ِ شجاعت تافته

دست ِ همراهی ِ تو مّنت پذیر

همتت تهمینه گون ، گرد و دلیر  

واژه های ِ چشم ِ تو  الهام ِ علم

ادعایت ،  برکهً آرام ِ حلم

گرچه نرم و صلحجو می دانمت

بهتر آن باشد کلانتر خوانمت

همچو حورا  خالق ِ برنامه ای

نی مطیع محض ، نی خودکامه ای

در صداقت رشک ِ حوری ِ منی

در لطافت رُسته از یک گلشنی

از ثمینه گفتم و گوهر شدم

نظم ِ خوش آرایه ، شعر ِ َتر شدم

شعر ِ موزون برگی از تقویم ِ تو

این غزل در مثنوی تقدیم ِ تو

تهران-  فرودگاه امام خمینی