چوب ِ دوسر طلا .

.

اینجا به قید قرعه اسطورهً بلا ایم

در گیر ودار دعوا  چوب دوسر طلا ایم

غمخوار این و آنیم ، تکلیف خود ندانیم

در ماورای نفرین مستوجب دعا ایم

دست زمانه سنگ است ، چشم زمانه تنگ است

غمخوارگی جفنگ است ، اینگونه مبتلا ایم

نه گفتن زمانه قانون نا نوشته

نازکدلیم و زین رو پیوسته کله پا ایم

از بسکه روز و شب را با این و آن سرودیم

از زندگی بریده از خویشتن جدا ایم

هر ره که سنگ باشد ، این پای لنگ باشد

هر جا که شهر کوران ، در قامت عصا ایم

ازما بگیر یارا ، چوب دوسر طلا را  

رندی زما نیاید ، درویش بی ریا ایم

رندی به طعنه می گفت ، غمخوار ساده اندیش

ما نه سروده هستیم ، از جنس اغنیا ایم

حالی خراب داریم ، در خود عذاب داریم

احساس بی بیان را ، با عقل می سرا ایم

آسمان  آبی  شعر