عالم همه آیات خدا هست و خدا نیست

.

چون نور که از مهر جدا هست و جدا نیست

عالم همه آیات خدا هست و خدا نیست

ما پرتو حقیم و نه اوئیم و هم اوئیم

چون نور که از مهر جدا هست و جدا نیست

در آئینه بینید اگر صورت خود را

آن صورت آئینه شما هست و شما نیست

هر جا نگری جلوه‌گه شاهد غیبی است

او را نتوان گفت کجا هست و کجا نیست

این نیستی هست‌نما را به حقیقت

در دیده ما و تو بقا هست و بقا نیست

جان فلکی را چو رهید از تن خاکی

گویند گروهی که فنا هست و فنا نیست

هر حکم که او خواست براند به سر ما

ما را گر از آن حکم رضا هست و رضا نیست

از جانب ما شکوه و جور از قِبل دوست

چون نیک ببینیم روا هست و روا نیست

کو جرأت گفتن که عطا و کرم او

بر دشمن و بر دوست چرا هست و چرا نیست

درویش که در کشور فقرست شهنشاه

پیش نظر خلق گدا هست و گدا نیست

بی‌مهری و لطف از قِبل یار به عبرت

از چیست ندانم که روا هست و روا نیست

مقدمه دیوان عبرت نائینی