امرداد .

ما امرداد را :

به غزل   ,  کوک ِ    میگسار     زدیم
شور ِ مستی   ،   به سیم ِ تار   زدیم

پنجه ،  شهناز  و  پرده  در  ،  ماهور
بجز   این   پرده   را   ،    کنار  زدیم

شمع ِ    شعر   و   ترانه     را     باهم
تا  سپیده    ،     به شام ِ  تار    زدیم

شاعر  ِ   نو رس ِ    جوانه       شدیم
دست    بر     دامن  ِ    بهار      زدیم

روز هامان  سروده  شد  ،   خورشید
در شب ِ خود   ،   ستاره  بار    زدیم

گاه   ،   در  اوج ِ    شادمانی  خویش
طعنه    بر    شعر ِ     آبشار      زدیم

بخت   ،   بازی ِ    دلفریبی     داشت
مستی  ِ  خویش   را    قمار    زدیم

شعر ِ ما   ،   دفتر ِ    جسارت      شد
مُشت ِ   پُر واژه  را  ،  شعار    زدیم

شعرمان  را ، سه تار ِ   سنگ  نواخت
ما      به آیینه ها        غبار      زدیم

خسته  ، آزرده  ،  دلشکسته ، غریب
هی   ،  به اسبان ِ   بی سوار   زدیم

ما ، «امرداد »   را به    « مردادی »
بی تفاوت    ،    تناب ِ    دار    زدیم

             آسمان  آب  شعر

     دوم  ِ امردادماه ِ نود و پنج
                                                      Canada  _  coqoitlam