رفیق ِِ راه .

رفیق راه

گیسو  بلندی  که  غزل  را  شانه می کرد
شعر ِ  فروغ   و  صالحی را  دانه می کرد

با همت ِ     بر خاسته     از      هاله      آه
افسوس ِ نسل ِ خویش  را  افسانه میکرد

گویی   نگاهش  نافذش  شرح ِِ    قلم  بود
وقتی  حکایت  از   جلای ِ  خانه   می کرد

همراه هجریت های او در  ظرف ِ احساس
شعر  ِ سکوت خویش  را   پیمانه  می کرد

لختی سکوتش را شکست و با من آمیخت
توصیف ِ  تلخی  از   غم ِ  کاشانه   می کرد

من   محو ِ    مژگان ِ    سیاه  ِ   کودک ِ    او
کز    هر   چمیدن     را     دردانه    می کرد

دیشب  به  جمع   ما   رفیق ِ   راه    بسیار
هر کس به نحوی یاد شهر و خانه می کرد

دیشب   تمام ِ  شعر ها  وصف ِ  وطن  بود
میهن  پرستی   مرز    را   حنانه    می کرد

شب بود  و  شاید  یک قبیله شوق  ،   تنها
در خلوت ِ  خود گریه ای  جانانه   می کرد

در من  غروری   زخم    خورده     شاعرانه
نفرین  به  حس ِ  از  وطن بیگانه   می کرد

       آسمان ِ آبی ِ شعر _۱۳۹۵/۵/۲۴

جمع ِِ ما .

جمع ِ ما :

پاس   داریم   و   قدر بشناسیم  ،
بار ِ  دیگر   کنار ِ   هم     هستیم

باز هم  مثل ِ  روز های ِ  ،  وطن ،
همدم ِ    روزگار ِ    هم    هستیم

زیر  ِ  یک سقف ِ  همدلی    بودن ،
آرزوی ِ   محال ِ ِ  هجرت  هاست

چه سعادت  که  ما در این سامان ،
باز هم    در    کنار ِ   هم   هستیم

آریایی        نژاد       و       ایرانی ،
کوچ ِ  ما  از  شمال  تا غرب است

تا که  « تاریخ »  را   نشانه رویم ،
سند ِ      اعتبار ِ      هم     هستیم

مثل ِ  این روزها    فراوان  نیست ،
«عمر » شمعی  است در گذرگه باد

قدر     دانسته  ،   یادمان      باشد ،
 «مدتی » ، در جوار ِ   هم  هستیم

عصر ِ اینترنت است و  عصر  ِ فضا ،
گفتن     از    راه ِ    رفته   ،   افسانه

رغم ِ  این  لحظه های ِ  پا  به شتاب ،
 رسم ِ   سُنت   تبار ِ    هم    هستیم

سهمم    ما   غُربت   و.  جدایی  شد ،
 انتخاب ِ      گزینه ها      ،     دشوار  

لیک   همت    ورای ِ    تقدیر   است ،
 عزم ٍ  فرصت   شمار  ِ  هم  هستیم

صبح ِ   روشن که  وقت ِ  رفتن  شد ،
 کوله     عزم ِ     خویش   می بندیم

گام      هامان        نوید  ِ     فردایند ،
خالق  ِ     راهکار ِ       هم      هستیم

به   امیدی   که    باز هم     ،    شاید ،
زیر ِ     یک سقف ِ     همدلی    باشیم  

ما   به تاٍکید ِ  شرط    باید ِ   خویشِ
شوق ِ شهر   و    دیار ِ    هم  هستیم

بعد   از   این  هم  قرار ِ   ما این  باد ،
غم ِ   غربت   هر  آنچه   ،   سنگین تر

ما   وزین تر   ز ِ  واژه های ِ  ،  غمیم ،
پیش ِ    غمها     قرار ِ    هم  هستیم .

آسمان ِ آبی ِ شعر

کانادا _ ساسکاتون

زندگی .

زندگی

زندگی    کارگاه ِ    تجربه    بود
دل   ربود   و   توهمی     افزود

لغزش ِ  لحظه های ِ  کم فرصت
لیزی  ِ َبخت و َبحث، بود و نبود

کوره راهی پُر از، نشیب و فراز
چالش ِ دیرپای ِ  ، صخره و رود

شرح ِ شبهای ِ   سرد و بی روزن
شب ِ  بی انتهای ِ  شعله  و  دود

شمع شوقی که سوخت جانم را
غیر  ِ  پروانگی  ِ    قصه      نبود

سوختن های ِ     قصه    پردازم
صحبت ِ  آشنای ِ  مجمر  و  عود

باز  هم  ، این  سپند    را    بر آه
می زند   یاد ِ  قصه ، بغض آلود

سال ها ، سرکشی ِ   قافیه  ساز
سال ها ،  شرح ِِ  یادمان ِ سرود

آه ، ای عشق ٍ تا همیشه ،  هنوز
آه   ،   ای انتظار    تا  ،  موعود

نیست جز  توده های ِ خاکستر
یادگاری  از  آن  زمان  موجود

         آسمان ٍ آبی ِ شعر

       ساسکاتون _ کانادا

_  ۱۳۹۵/۵/۱۵