یاد ِِ ایام .

یاد ِ ایام

شب ِ  زیبایی  بود  ،  دوستان  را   دیدیم
محفلی گرم  شد  و خاطره  را ، خندیدیم

صحبت  از  گلشن ِ  تبریز   ،  به آمل پر زد
لحن ِ  اهواز ،  به سرنای ِ  لری   سنجیدیم

چایی  ترکی  دیشب ،  خبر از ، حیران داد
با سه لیوان ِ  پُرش  ،  گردنه  را  پیچیدیم

لهجه هامان  به میان  آمد و گفتار  شکفت
گپ و گفتی که از آن شاخه شعری چیدیم

مادر ِ  محترمی  بانی ِ  مجلس  شده   بود
به ارادت  ،  همه خاک ِ قدمش   بوسیدیم

میز  ِ  شام   و   غزل ِ  شُهرت ِ   تبریزی ها
روی ِ  هر قافیه  « نان و نمکی » پاشیدیم

 قصه ساسکاتون و شدت ِ  سرمای  ِ سترگ
به فرا خوان  ِ هوا   ،  سرد  شده   لرزیدیم

شب شتابان  شد و دیدار به  آینده  کشید
عطر یک خاطرهً خوش به غزل بخشیدیم

یادمان ِ   شب ِ   دیدار   ،   هنرمند ِ  جوان
صید ِ شاهین شده  در لنز  ِ هنر چرخیدیم

                          ۱۳۹۵/۸/۲۲

                   آسمان ِ  آبی ِ   شعر