یاد ِِ ایام «ملایر»

یاد ِ ایام  : « ملایر  »

همگی     خوشه های ِ      یک       تاکید
شهد ِ    دیدارتان    ،   دل انگیز     است
گفتگو      با شما    ،    مسرت     بخش،
لحن ٍ    گفتارتان   ،   غزل خیز     است
 
چو    به    دامانتان    ،    رسد  ،  دستم،
گویی  ،   از   ،   لولیان ِ  ،   سرمست ام
در من    ،    انگار   ،  حس ِ  گمشده ای،
حس ِ « رومی » و «شمس ِ» تبریزاست

وه  چه عالی  ،   که  دعوت  وِ  جشنی ،
زیر  ِ یک سقف   ،   جمعمان کرده  است
شب ِ  جشن ِ  «  نگار ِ »  ناز  و «پیام »
شب  ِ   یلدا    و   چیدن   ،    میز است

راستی   ،    از    پدر  بزرگ    ،   بپرس،
چه    خبر    ،    از    درخت ِ   خرمالو ؟
مثل ِ هر ساله   ،  سهم ما  ،  برجاست؟
چله  ،   امسال   هم    ،   شکر ریز است

حال  و احوال حنجره  ، خوب است ؟
 باز    کردی    کتاب  ِ   حافظ   ،    را ؟
با صدای  ِ   رسای ِ    ،     نادر  ،  خان ،
فال یاران ، خوش و طرب خیز است؟

از   اناری   که    دانه    شد  ، چه خبر؟
دانه های ِ   دل ِ    همه    ،    پیداست؟
دوستی های  ِ   گرممان    ،    به یقین ،
تاک  ِ  سرشار ِ  ،   خوشه آویز   ، است

گرچه   هرساله   گرد ِ    هم    جمعیم ،
فارغ  ِ    از     آفت  ِ    مجازی ِ     قرن
لیک   امسال    ،    با ترانه   ،      تاک ،
شیره  ، سوغات و شهد ِ ، پاییز  است

جمعمان  ،  جمع   و  بزممان  ،   بر پا ،
 وصف ِ  دیدارها     ،     سرود ِ    سفر
کوله هامان  .  پر از محبت  ِ  محض ،
آنچه  ،   ابراز آن    ،  دل انگیز   است

کینه هامان   ،   مباد  ،  کهنه    شود ،
عمر ،  شمعی است ،  در  گذرگه   باد
أین  غزل  را   به مهر  ،   قاب کنید  ،
مهربانی    ،   ورای  ِ     پرهیز   است

جای ِ     یاران ِ     غایب ِ   .   امشب
به   چراغانی ِ     ،    غزل   ،   روشن
یادشان   سبز  و  محفل  آرا   ،   شد
غزل از  « خاطرات »  ،  لبریز است

             آسمان ِ آبی ِ شعرر              

                                                            ۱۳۹۵/۹/۲۷