تداعی _ «یادآور »

   تداعی « یاد آور»

از  هرچه  تداعی  ،   غزل ِ ناب  ،   چشیدیم
تنهایی  خود را   به رُخ ِ خویش  ،  کشیدیم

شیدایی    ما را   چو  به تاراج    ،    سپردند
پیش از همه ، خود عاشقی خویش خریدیم

غیر  از  تو   اگر  شاخهً  احساس  ،  گلی داد
شبنم  شده  ،   از  دفتر  ِ  گلهاش ،  چکیدیم

در    باغ  ِ جهان    ،   جلوه ً    گلزار   فراهم
ما  غیر  ِ  تو گل   از  هوس ِ  باغ  ،  نچیدیم

هر  در  که  گشودیم    ،    به راه ِ تو  در آمد
هر ره  که  سپردیم  ،  به آن خانه  رسیدیم  

با  یاد ِ  تو  در  مکتب ِ  عشاق   ،   نشستیم
بی شوق ِ تو  از هرچه  تمناست   ،  بریدیم

 بر سیم  ِ  سُخن  ،  زیر  و  بم ِ  هرچه ترانه
سُر نای ِ     هواخواهی ِ     دلدار  ،  دمیدیم

هر محفلی  از ساقی  و ساغر  ،  خبری بود
غوغای ِ تو را   ،   با دف  و  تنبور  شنیدیم

با شعر  ِ تو زیبا شده   ،   این دفتر  تک برگ
زین قافیه  ،  تنها   غزل ِ   دوست   گزیدیم

جانمایه   هرشعر تر   ،  از شوق  ِ تو سرشار
آرایهً   احساس ِ   تو    ،    در  غیر ، ندیدیم

ما را    ،    پر ِ پرواز     ندادند     و     دریغا
یک عمر  ،  فقط  در  قفس ِ خویش پریدیم

آسمان ِ آبی ِ شعر      
                               ۱۳۹۵/۹/۳۰