برف ِِ ونکور .

برف ِ ونکور

برف باریده  ،  ولی  برفی   و  پاروکش  نیست
کوچهً   کودکی   و    آدمک    و    آتش   نیست

آدمک ِها  ،  سبد آذین شده  ،  با سکه  و  سنگ  
لذت ِ   آب شدن  ِ ،   فرصت ِ  دیدارش  نیست

خانه ها گرم ولی ، گرمی ِ احساس  ،  افسوس
مثل ملک ِ  پدری ، حس ِ غزل بارش  ،   نیست

رقص  ِ بی رنگ  ِ شومینه  ،  چه تماشا  دار د؟
هیزم و  دود ِ تر و  ، سُرخی ِ رخسارش  نیست

گرچه  آراسته  ،  مردان   و   زنان   ،    بسیارند
لیک چون کشور ِ من ،  دیده خریدار ش نیست

شهر   سر شار  و   ره ِ   میکده ها    ،    گسترده
کس در أین شهر  به احوال ِ کسی کارش نیست

هموطن گرچه  فراوان  ،   غم ِ    غربت   بسیار
صحبت ِ صافی  و  دلگرمی  ِ  بسیارش   نیست

تیر    در    چلهً   پرتاب  ِ  کمانداران  ،  «  زر  »
مرز معیار  تجارت  ،  سخن از   ،  آرش   نیست

سرزمینی  است که  قانون  ،  سر  ِ  اجرا    دارد  
مرد ِ  قانون  شکن  و  رشوه  به بازارش  نیست

برف  می بارد   و   سدها    همه   از    آب   پُرند
ترس ِ  پژمردگی ِ  ،  کشت و چمنزارش ،  نیست

                                 ۱۳۹۵/۹/۱۲

                            آسمان ِ آبی ِ شعر