استاد دادرس .

استاد دادرس

چه  بزرگوار   مردی  ،  چه   شکوهمند   جایی
به دلم    نشست  از  نو   ،   هوس ِ  غزلسرایی

صف   همدلی   فراهم   ،   به  دریغ   برشمردن
تو  رفیق روز  راحت ، به چنین زمان   کجایی

دم    مریم    زمانه  ،  چو    همیشه    شاعرانه
به چه  عذر   بی بهانه   ،   تو به انجمن   نیایی

به شمار  ،  دوستان کم  ،  همه میگسار   آن دم
قدح    غزل   فراهم   ،   می    شوق     آشنایی

من  از آنچه   دور   بودم  ،  ز تداعیم    سرودم
ز   دیار   بی ترانه   ،   غم  و  غربت  و  جدایی

به کنار  دوستان  به  ،  که   جدا   ز   مهر ورزی
به هر آن کجا  که باشی  ،  غم و یادمان سرایی

چو  به  دوستان  رسیدم  ،  غزل جوان  شنیدم
چه فضای پر نشاطی ، نه خود و نه خود نمایی

شده   میز بان   محفل  ،  دو    بزرگوار    همدل
و از  این میانه حاصل ، من و  هدیه ای طلایی

چو  سه شنبه   باز آید  ،  به دل   این نیاز   آید
که  ببینم  از  عزیزان  ،  صف   شعر    همنوایی

   تقدیم به استاد دادرس و با نوی فرهیخته ،
                          بانی گردهمای

                        آسمان  آبی  شعر
                               ۱۳۹۵/۱۰/۲۱