هوای خاطر:

هوای ِ خاطر :

هوای ِ خاطرم خوش گشت و ابر آلود دیگر نیست
شمیم ِ   شعر ها   جز   وعدهً   بهبود   دیگر  نیست

پرستوهای ِ  احساسم  ،  گذشتند  از  شب ِ  توفان
برای ِ  شاد بودن  ،  قید ِ  حالا  زود    دیگر  نیست

توانایی ِ تو ،  توفیق ِ  راه است  ،   هرکجا  باشی
برایت  مرز ِ فرصت ، نازنین محدود دیگر نیست

هوایت پاک و دنیای ِ جدیدت صاف و خورشیدی
دلت  زندانی ِ  یک شهر ِ  تنها دود  ،  دیگر    نیست

نه سرما استخوان سوز است و نه رخداد بهمن ها
مقیم شاهراهی ،  صحبت از  مسدود  دیگر نیست

تو باید  در مسیر ِ  پیش ِ رویت  ،  قهرمان  باشی
شنایی    در مسیر ِ     امتداد ِ رود  ،  دیگر  نیست

غزل   بیراه   خواهد رفت   ،   با  دلسردی ِ   واژه
طریق ِ  تازه  جز دلگرمی ِ  موعود ،  دیگر  نیست

پیام ِ   شعر سازت  را   ،  گواه ِ    راه    می گیرم
طنین خنده هایت، تلخ و بغض آلود دیگر نیست

                      آسمان ِ  آبی ِ  شعر
                           

       

.