هنر سفال .

هنر سفال

تا دست به کار ِ گل  و سر  مست ِ غرور  است
هر لوح  ِ  سفالین ِ  تو  ،   تندیس  ِ  بلور  است

دوشم  به  هنرگاه  ِ تو  ،  گشت  و  گذری  بود
میعاد ِ   هنر  ،  برکهً   تر  ،  چشمهً   نور  است

در   کارگه ِ   چرخ ِ  گلت    ،    هرچه   پدیدار
تندیس ِ  فروزان شده  از  شمع ِ  شعور  است

گلچین  چه کنم ،  هرچه  که  در  دیده  نشیند
گلدان ِ  هنر  ،  بحر گهر ، طیف ِ  حضور  است

آسان  نتوان  دید   ،   که  در  این   هنر   خاک
همرنگی  نزدیک  و   هماهنگی    دور     است

از    شهر ِ    سفال ِ  تو  ،  گذشتم    به   تماشا
بس  عابر ِ   آگاه  ،  در  این  خیل ِ عبور  است

آب ِ هنر  و  خاک ِ  دل   و  چرخک ِ   احساس
انگیزه  و  احیاگر  ِ  این  سبک  ِ  صبور  است

                  آسمان ِ  آبی ِ  شعر
                         ۱۳۹۶/۱/۲۰